Artikelen over hotel gebeurtenissen
Ons Hotel neemt veiligheid zeer serieus vandaar dat er op een dag een ontruimingsoefening was ingepland.
Omdat niemand dat ooit gedaan had was het een spannende gebeurtenis met als motto: We gaan leren van onze fouten! De BHVers werden opgedeeld in teams en elk team kreeg een deel van het Hotel te ontruimen. Een "zusterteam" volgde onze ontruiming en moest daarna hetzelfde deel van het Hotel ontruimen met ons team als oplettende toeschouwers. Ons team bestond voor de helft uit TDers en ons zusterteam voor de helft uit HSK. Wij begonnen en mochten het dus voordoen!
Affijn, het ontruimingsalarm ging af, gewapend met hesjes, portofoons, krijtjes en speurhonden rende ons team naar de 3e verdieping en begon te ontruimen, eerst de zaal van de brand (deurprocedure gedaan) daarna links, rechts, boven en onder, verborgen persoon gevonden en naar begane grond gebracht en alle deuren met het krijtje van een kruis voorzien.
Daarna was het de beurt van ons zusterteam. Ik mocht me verstoppen en koos een technische ruimte waar ook alle kostuums van de paashazen waren opgeslagen, maar dat was verleidelijk!!! Het ontruimingsalarm ging af, de spanning steeg, hoe gaan ze het doen? Dan hoorde ik "M" van housekeeping ( die naam kom je verderop nog wel tegen) door de portofoon zeggen "er is geen brand!" Tsja, zo kan het ook. Dat deel van de ontruimingsoefening werd geannuleerd. Daar sta je dan als levensgrote paashaas, klaar om gered te worden.
Onze skybar op de 16e verdieping is een prachtige locatie voor een bijzonder feest zoals bijvoorbeeld een huwelijk.
Op een zaterdag waarop ik gelukkig mocht werken was er in de skybar in de ochtend een high-tec bijeenkomst met allemaal interactieve schermen en meer bijzondere techniek. Anderhalf uur nadat deze bijeenkomst was afgelopen zou er een huwelijk plaatsvinden. Genoeg tijd volgens sales, want op papier is een bijeenkomst op tijd afgelopen. Stress voor de BQT want die weten dat een meeting altijd uitloopt en dus een uitdaging voor de TD om de techniek ook op tijd klaar te hebben. De buitengewone trouwambtenaar had, heel handig, de muziek op een laptop staan en andere muziek voor de plechtigheid op haar telefoon en Oh ja! ze ging ook nog zingen, kan je daar wat voor regelen? 10 minuten voor aanvang was alles geregeld ingesteld en gecheckt. Phoe mooi op tijd. Dan krijg ik een USB stick van de BQT manager, hier staat hun welkomstfoto op, kun je die op ons welkomstscherm zetten? Natuurlijk! Ik zoek in het menu naar de enige afbeelding die niet standaard bij de Skybar hoort en vindt: Richard en Rita! Hopla op het scherm en zie twee vijftigers verschijnen.
Hmmmm. Zeg maar niet de trouwlustige generatie. Toch maar even terug naar de trouwambtenaar, hoe heet het bruidspaar? Niet Richard en Rita! Het is een minuut voor aanvang toch goed gekomen met de juiste afbeelding.
In een vorig hotel had ik veel contact met de mensen die de trainingen in de zalen verzorgden. Op een dag komt een trainster naar me toe en zegt: "er brand een rood lampje op mijn dashbord, wil je eens kijken wat er aan de hand is?"
Gewapend met haar autosleutel ga ik op onderzoek uit. Contact aan en zie het oliedruklampje branden! Motorkap open, oliepeilstok er uit en inderdaad: helemaal droog. Ik naar binnen en vraag haar wanneer ze voor het laats olie heeft bijgevuld, het antwoord was "Wat?" Uiteindelijk maar olie gehaald bij het dichtstbijzijnde tankstation. Oliedop er met een tang af moeten halen, er ging maar 3 liter olie in.
Hetzelfde hotel; elke maandagochtend was er zwemmen voor mensen met Rheuma en je kunt je voorstellen dat dit niet de jongste doelgroep is. Belletje van de receptie of ik een dame kon helpen met haar auto, die wilde niet meer in zijn achteruit, natuurlijk. Bij de receptie staat een oudere dame die me de sleutels geeft van haar auto, ik ga naar buiten en ja hoor! Een 45 km miniauto die ook nog een automaat is. Ik voel me thuis in SUV's, busjes en kleine vrachtwagens en alles wat handgeschakeld is maar nu sloeg bij mij de paniek toe! Ik zag mezelf al volledig ongecontroleerd over de parkeerplaats vliegen met 45 km. per uur, vooral in zijn achteruit. Achteraf viel het mee. Als je eenmaal weet dat je de rem in moet trappen om de automaat in zijn achteruit te zetten valt de acceleratie ook best mee.
Belletje van de receptie: kun je naar kamer *** gaan, de telefoon doet het niet. Aangeklopt hoor ik een stem en wacht tot de deur geopend wordt, na 1 minuut nog eens aangeklopt en hoor nu "binnen!". Als ik binnen ben zie ik een topless man in bed liggen die me vraagt: "heb ik een storing?" Daar kun je van alles bij bedenken en op beantwoorden maar ik zeg "de telefoon doet het niet". Ah zegt hij "Ja dat is heel vervelend want nu moet ik steeds mijn vrouw naar beneden sturen om bier te halen!" Tsja... Speciaal voor haar de telefoon gemaakt :-)
Belletje van de receptie: kun je naar kamer *** gaan er is een vraag over de verwarming. De deur wordt opengemaakt door een dame op leeftijd in een nietsverhullende nachtjapon. Het licht is gedimd, ze trekt mij aan mijn arm naar binnen en zegt dat ze het zo koud heeft. Ja dat snap ik! Weet je hoe snel je net kan doen alsof je een thermostaat instelt? 5 seconden.
De chef vraagt me het verwarmingselement van de warmhoudkast te repareren. Gelukkig is dit een uitneembare unit dus meegenomen naar de TD. Omdat het een hele drukke en chaotische week was zaten er een paar dagen tussen de demontage en de montage. Trots op mijn resultaat breng ik de unit terug, chef blij, Rob blij.
De volgende ochtend krijg ik van een collega te horen dat ik het bedieningspaneel ondersteboven had gemonteerd!
Geen probleem, een uurtje later het bedieningspaneel omgekeerd: Klaar.
Komt er een luid lachende chef naar me toe: Een andere collega van me heeft de avond ervoor het bedieningspaneel omgedraaid dus nu is hij weer ondersteboven gemonteerd! Kon ik weer opnieuw beginnen!
Affijn; ik ben er nog steeds ondersteboven van.
Ik werk in een Hotel waar alle storingen digitaal en real-time ingeschoten worden. Mooi uit te lezen op je smartphone en dat doet housekeeping dus ook. Er komt een melding van housekeeping binnen "geen water op de 8e verdieping". Even later "geen water op de 10e verdieping!" De supervisor van housekeeping ziet deze meldingen langskomen en aarzelt geen moment. Ze (Manuela) belt de storingstelefoon van de technische dienst: "Er is geen water meer op de 8e verdieping en de 10e verdieping!!!!"
Onmiddelijk rennen de TDers naar alle strategische plekken, checken de opvoerpompen, de waterdruk en alles wat je op zo'n moment zou kunnen verzinnen.
Geen probleem of afwijking te ontdekken, voor de zekerheid de hydroforen opnieuw opgestart en ingelogd in het gebouwbeheersysteem.
Na 15 minuten een telefoontje van dezelfde supervisor: "Ehhhhhh, de SPA blauw was op op die verdiepingen hihihi"
Het gebeurd je minimaal eens in je carriere als hoteltechnicus: Telefoontje van de receptie kamer *** reageert niet op kloppen, op de telefoon en is van binnenuit vergrendeld. Met lood in je schoenen en een mede BHVer ( Brigitte) als ondersteuning ga je met een emergency pas naar de bewuste kamer toe, je vreest wat je te wachten staat.
Bonken op de deur, luid roepen heeft geen reactie tot gevolg dus uiteindelijk toch maar naar binnen.
De kamer is donker, gordijnen dicht en er ligt een roerloos lichaam op bed. Nu nog eens heel hard roepen en nog steeds geen resultaat.
Dan komt het moeilijkste moment, het controleren van de vitale lichaamsfuncties. Ik loop voorzichtig naar het lichaam toe en net op het moment dat ik me voorover buig om de ademhaling en de pols te checken komt het bovenlichaam als in een horrofilm overeind! Volgens Brigitte sprong ik zo hoog dat ik bijna het plafond raakte en volgens mij gilde zij zo hard dat de ramen aan de buitenkant besloegen. We hadden in ieder geval een teken van leven!
De enorme collectie van lege bierblikjes op het nachtkastje waren blijkbaar de oorzaak van het "probleem"
Telefoon van de receptie: Het alarm op de invalidekamer is geactiveerd, kun je daar onmiddelijk heen? Natuurlijk stuif er heen met mijn onafscheidelijke Brigitte. Als goed getrainde BHVers hebben we natuurlijk een verbanddoos, AED en brandblusser meegenomen. Not dus! Ter plekke aangekomen bonzen we beleefdheidshalve nog even op de deur voordat we naar binnen stormen om eerste hulp te verlenen. De deur wordt opengemaakt door en zeer verbaasde man in inderdaad een rolstoel.
Zijn zoontje was aan het douchen en vondt dat touwtje wel aantrekkelijk (letterlijk)
Elke morgen kom ik om 07:00 hr bij mijn Hotel aan en begin altijd met een inspectieronde, waaronder de serverruimte.
Achter de receptie is een backoffice waar de server van alle hotels in de keten draait; Afgesloten, airconditioning en uiteraard verboden toegang.
Op een ochtend waar het hard geregend had loop ik deze serverruimte binnen en zie tot mijn ontzetting drijfnatte regenkleding gedrapeerd over de serverkast met 2 electrische kachels er op gericht.
Na het vestigen van het Nederlands (en waarschijnlijk het olympisch) record "natte regenkleding uit een serverruimte smijten" spreek ik de receptioniste aan op dit waanzinnige idee. Haar reactie was: "maar ik moet mijn regenkleding toch drogen!"
Mijn reactie is niet voor publicatie geschikt.
Altijd leuk voor interessante momenten!
V. Kun je de verwarming van de badkamer in kamer *** hoger zetten? A. Er is geen verwarming in de badkamers. - Ahhh.
Ik ben net klaar met de vlaggen uit de masten te halen vanwege de aankomende storm wordt ik gebeld "er zijn nieuwe vlaggen binnengekomen wil jij die nu ophangen?" Neeeeee!!!!!!!!
Mijn favoriet: V. Kun je naar kamer *** gaan, de kluis gaat niet meer open. Op de kamer aangekomen vrijwel altijd hetzelfde tafereel, een ouder echtpaar waarvan de man een beetje beteuterd op bed zit en de vrouw geagiteerd rondloopt. Hij heeft de code verzonnen (waarschijnlijk hun trouwdatum die de meeste mannen de volgende dag al vergeten zijn) maar uiteraard heeft de kluis de code vergeten. Met de mastercode maak je dan de kluis open en ben je direct de redder van de opgeslagen pillen. Bij het verlaten van de kamer niet vergeten te vertellen dat dit meerdere keren per dag gebeurd omdat de kluisjes een slecht geheugen hebben.
Kluisjes deel 2: Op een dag wordt ik gebeld om op een kamer een kluisje open te maken, alleen was dit niet bij het uitchecken zoals gewoonlijk maar ergens in de middag. Bij de (familie) kamer aangekomen wordt de deur opengemaakt door 2 kinderen, de ouders waren niet aanwezig. Feitelijk maakte ik met het openmaken van de kluis een grote fout en dat besef ik met nog steeds. Het feit dat er een zak chips in zat zie ik als een verzachtende omstandigheid.
Echt blond: Soms kun je het niet laten, een oude flauwe mop in praktijk brengen omdat ik wist dat het een succes zou worden. Bij de receptie staat C. Mijn vraag: Weet je hoe je een blondje 24 uur in spanning kan houden? Haar antwoord: Nee! Mijn antwoord: dat vertel ik je morgen, waarop zij antwoord: Maar dan heb ik een vrije dag!
C2: Tijdens de Corona lockdown vertel ik dezelfde C. dat ik die week een afspraak heb met de tandarts maar dat ik wel een mondkapje moest dragen. Dat vond ze heel verstandig.